از جملهء آنچه از ايشان پرسيده مىشود هراسان‌اند ، از قبيل شمارهء فريضه‌ها و هنگامهاى شرايع و چندى و چونى آنها كه در باب نماز و طهارت ياد كرديم . هر گاه يكى از ايشان براى آهسته خواندن نماز روز ، دليلى بياورد ، سخنش را با نماز دو عيد و نماز آدينه‌ها و نماز خورشيد گرفت و نماز باران طلبى ، بايد نقض كرد . يا اگر دليل آورده شود در مورد نماز شب كه چرا با صداى بلند خوانده مىشود به دو ركعت پايان شب ، آن را نقض كنيم . بهتر دليلى براى پرده برداشتن از زشتى و كژى مذهب ايشان اين است كه هر گاه يكى از ايشان به تأويل دربارهء دو ركعت نماز بامداد و سه ركعت شما يا چهار ركعت ظهر و عصر و خفتن و مانند آن پرداخت ، بايد از او به جد دربارهء اختلاف مردم در اين امر ، پرسيد . و اما تأويل سخن كسانى كه عقيده دارند پشت سر امام « قرائت » خوانده مىشود و تأويل سخن آن كس كه از خواندن « قرائت » پشت سر امام نهى مىكند و آن كس كه مىگويد چون نمازگزار ايجاد حدث كرد مىرود و [ بعد از طهارت ] نمازش را از همان جا بنا مىگذارد و آن كس كه معتقد است بنابر آن نمىتوان گذارد بلكه بايد از آغاز شروع كرد ، و سخن كسانى كه « بسم الله الرحمن الرحيم » را با صداى بلند مىدانند و كسانى كه آهسته مىدانند باعث آن مىشود كه سخن او تصحيح گردد و از او بايد خواست تا آنها را تأويل كند تا سستى گفتار وى و بىارجى عقيدهء او آشكار شود . زكات زكات ، مواسات و يارى كردن است و افضال . و خرد افضال و تفضل و ايثار را واجب مىشمارد . اين است همهء آنچه در اين باب هست و چگونگى زكات ، چندين بار تغيير كرده ، تا بر آن گونه كه امروز هست ، تثبيت شده است . چرا كه ايشان در آغاز كه فرمان نماز رسيد ، مأمور به پرداخت زكات نيز شدند . سپس گفته شد : « از تو مىپرسند كه چه چيز را انفاق كنند ؟ » ( 2 : 219 ) . و چنان بود كه هر مرد از افزونى قوت زندگى خويش صدقه مىداد . و آنگاه كه در سال نهم فرض شدن زكات - در سورهء برائت - فرود آمد ، پيامبر ، هنگام و اندازهء آن را بيان فرمود . روزه ورزيدگى است و رام كردن و درهم كوفتن شهوتها و فرو نشاندن شره و چه مايه